Dit zijn onze nieuwe aanwinsten, Kune Kune varkentjes. Deze zeldzame varkentjes uit Nieuw Zeeland zijn erg aanhankelijk en zijn goede grazers op een weilandje. Deze twee zeugjes zijn een week of acht. Ze worden tussen de 60 en 80 kg.

 

 

Hun namen zijn Charlotte en Elisabeth.

 

 

Als ze lekker geaaid worden zakken ze onderuit. Kune Kune (Spreek uit Cooney Cooney) hebben piri-piri aan hun kop hangen.

 

 

Jasmijn gaat haar moeder achterna met grasmaaien. Ze kan het al heel goed.

 

Dit is Zoë. Ze woont nu een weekje bij ons en komt uit een nestje van Erik en Erlinde. Zoë en Smeagol kunnen prachtig spelen. Senna wil ook graag meedoen, maar omdat Zoë nog niet zo groot is en Senna erg ruw is met haar poten mag dat niet. Daar is Senna weer erg verdrietig om, maar dat moet dan maar.

 

Een Catalpa bij ons in de tuin staat prachtig in bloei.

 

Dit is ons huis vanuit een ongebruikelijke hoek (uit het weiland). Het bloeiende gras op de voorgrond geeft een haast wolkachtig effect. De boomwallen zijn al behoorlijk dicht en de tuin ontwikkelt zich tot een vogelparadijs. Prima wat de insecteneters betreft, maar een zwerm spreeuwen maakt kortemetten met de kersenoogst.

 

 Het weiland is erg leeg nu Cindy er niet meer is, maar wel hebben al weer plannen......

 

Ik heb de tuin trouwens aangemeld bij http://vroegevogels.vara.nl/Tuinreservaten.806.0.html

Het is weer eens tijd voor een update. Allereerst hebben we afscheid genomen van Cindy onze Haflinger. Het afgelopen jaar is Vivianne een beetje uitgekeken geraakt op het paardrijden. Ze moet ook veel tijd besteden aan school. Daardoor werd Cindy niet meer genoeg bereden. De verzorging moet natuurlijk wel gewoon door gaan. Vivanne heeft zelf besloten dat we Cindy dan maar moeten verkopen. Ze is verkocht aan enthousiaste mensen met twee dochters die haar zeker veel zullen berijden.

 

Een foto van Senna stond nog niet op het weblog. Senna is een lief en speels hondje. Ze is natuurlijk een Berner Sennen hond, maar ze gedraagt zich soms als een Spaniel. Ze vindt het heerlijk om door struikgewas te banjeren en over stronken heen te springen. Haar behoefte te graven in de tuin wordt wat minder gewaardeerd.

 

 

Op ons schiereilandje zit ook een vos die ik hieronder, jagend op muizen op de dijk op de foto heb kunnen zetten.

 

Ik heb twee kippen die broeds waren eieren laten uitbroeden. De kip hieronder heeft Brahma eieren uitgebroed en vijf kuikentjes die het goed doen. De ander kip heeft uiteindelijk drie uitgebroed van onze eigen Bielefelders.

 

 

We hebben dit voorjaar toch weer een zeilbootje gekocht. Het is een flying arrow waar ik zo nu en dan met Vivianne mee zeil.

 

 

 

Gisteren is Boris dood gegaan. We zijn er allemaal flink door ontdaan en hebben met zijn vieren een potje staan huilen. Boris is 6 jaar geworden.

 

Boris kreeg vorig jaar september problemen: hij at niet goed en verzwakte. De dierenarts zei dat het kanker was, typisch voor dit ras en gaf hem nog een maand of drie. De periode daarna kreeg Boris Pretnison en een dieet van kipfilet met rijst. Daarvan knapte hij op, zodanig zelfs dat we ons afvroegen of hij wel ziek was. Zo nu en dan had hij wel een terugval, maar dat duurde meestal maar kort. Hij had er weer zin in en heeft veel plezier gehad van de strenge winter.

 

Vandaag leek hij ook zo'n terugval te hebben, maar nadat hij een tijdje lekker in het gras had gelegen bleek hij niet meer op te kunnen staan. Hij begon moeizaam te ademen en we kregen geen contact meer met hem. We hebben de dierenarts nog gebeld, maar binnen een half uur hield hij op met ademen en was het gebeurd.

 

Boris was een fijne hond en zocht altijd contact. Bezoekers werden bulderend aangekondigd, maar vriendschap was snel gesloten. En Boris kon lachen.... als hij in zijn hum was kreeg je een big smile. Het blijft een hond, maar met geen dier heb je een betere band kunnen hebben als met Boris. Maar 6 jaar zijn helaas veel te kort.

 

Inmiddels hebben we Senna, ook Berner Sennen en een teefje. Het is een lief en ontdeugend hondje, waar we al veel plezier van hebben.

 

 

De winter houdt ons nog steeds in zijn greep. Na de sneeuw van vorige week is het hard gaan waaien waardoor sneeuwduinen zijn ontstaan. Mijn boot ligt daar ook ergens, helaas. Als het dooit maar eens kijken of alles het nog doet.

 

 

De snelle en strenge vorst is me ook ontkomen met de regenton.

 

Het ijs is dit jaar ook weer enorm dik. Gertjan Molema is met zijn autosneeuwschuiver bezig om een baan te vegen(Wat je al niet met een Suzuki kunt doen.....). Maar er was nauwelijks doorkomen aan. Achter ons vloog er een sneeuwketting af en heb ik geholpen die er weer om te krijgen. Pas na de derde keer bleef hij zitten. Om de sneeuwketting achter de band te krijgen werd met een hefboom de auto een stukje opgetild.

 

Uiteindelijk rijd hij weer, maar het rondje kan hij niet afmaken.

 

De kinderen vermaken zich met knutselen. We hebben samen modelhuisjes in elkaar gezet. Jasmijn heeft een prachtig huisje van koek en snoepgoed gemaakt.

 

 

Onze wintergasten genieten van de pinda's en mezenbollen die Dineke heeft opgehangen. Naast de mezen komt er zo nu en dan ook een kleine bonte specht langs.

 

 

Met senna gaat het prima. Ze is nu vier weken bij ons en groeit als kool. Als we in het park gaan lopen is ze al groter dan menige volwassen hond. Toch blijft het nog een puppy met zo nu en dan een 'ongelukje' en nog heel veel te leren. Verder is het natuurlijk een heel lief hondje.

 

 

Met Boris zijn we de laatste tijd veel bij de dierenarts geweest. Volgens de dierenarts heeft hij leukemie. Hij is een paar dagen flink ziek geweest en is nu aan de pretnison. Het gaat nu weer heel goed.

 

De laatste maanden ben ik enthousiast aan het vissen. Ik ben met name op zoek naar snoek hier in het Oldambtmeer. Ik heb al heel wat snoeken gevangen, maar tot dusverre bleven ze steeds onder de magische grens van een meter. Vandaag heb ik dit 'PR' kunnen breken en er eentje gevangen van 106 cm.

 

 

 

 

Ik vis regelmatig met andere mensen, maar op de één of andere manier vang ik de grootste snoeken altijd in mijn eentje. Ik was dan ook blij dat ik een klein statiefje in elkaar had geknutseld waarmee ik deze mooie snoek met de zelfontspanner kon vastleggen.

 

 

 

 

 

Dit is Senna! Senna is 5 weken en een teefje. Over 4 weken komt ze bij ons thuis. We zien er allemaal erg naar uit.

 

 

 

We hebben ook jonge konijnen (Vlaamse reus). Nadat we de moeder hadden laten dekken kreeg ze Myxomatose. Gelukkig was de moeder sterk en hebben we haar op tijd laten behandelen. Tot onze verrassing kreeg ze toch nog een nesje met prachtige konijntjes, haaskleurig en zwart.

 

 

De laatste tijd vis ik regelmatig vanuit onze nieuwe boot op snoek. Deze ving ik vandaag: 98 cm

 

 

 

 

 

We hebben besloten het qua boot over een andere boeg te gooien (letterlijk). De sailhorse heeft de afgelopen jaren goede dienst bewezen, maar had wat onderhoud nodig. Verder is het zeilen niet aan iedereen even veel besteed. Dus hebben we de sailhorse verkocht en er een sloepje voor in de plaats genomen.

 

 

 

 

Onze nieuwe trots is een Lamirs 420 een polyester sloepje met een 9,8 pk Tohatsu met afstandbediening. Ondanks de beperkte lengte is hij erg stabiel en zit er veel ruimte in de boot zodat je er met een man of 5-6 prima in kan toeren. Bij de boot zit een complete kussenset die met het huidige weer natuurlijk binnen ligt. Er zit ook een zwemtrapje achter zodat we bij warm weer makkelijk verkoeling kunnen zoeken. De boot ligt nu in het Oldambtmeer, maar we hebben er een goede kanteltrailer bij zodat we ook eens elders kunnen kijken.

 

De laatste tijd vis ik veel op snoek hier in het meer (trollen met kunstaas). De boot is daarvoor ook prima geschikt. Mij PR van snoek staat inmiddels op 94 cm en van baars op 41 cm.

 

 

Het was alweer lang geleden dat ik ons blog had bijgewerkt. Inmiddels ziet de wereld er heel anders uit. Hieronder een flink aantal foto's van onze tuin.

 

De blauwe regen heeft dit jaar uitbundig gebloeid. Ook de clematis was prachtig

 

Drie jaar lang stond de 'Naald van cleopatra' in onze tuin en nu staat hij eindelijk in bloei. Het was het wachten waard!

 

De bamboe staat er ook al een flinke tijd in en hield zich altijd rustig. Maar dit jaar ineens een explosie. Hierboven is Phyllostachys Bissetti ineens 3 keer zo groot geworden met Rhizomen die meer dan drie meter van de plant vandaan zitten. Ik heb snel Rhizoombegrenzer gekocht en ingegraven in een cirkel rondom de plant.

 

Phyllostachys aureocaulis Spectabilis doet zijn naam eer aan en laat prachtige nieuwe halmen zien.

 

 

 

Een spontaan opgekomen groep vingerhoedskruid staat in volle bloei aan de rand van de vijver.

 

Geranium is in onze tuin een dankbare plant en gelukkig niet gevoelig voor slakken. Op de achtergrond zit de geitenbaard tegen de bloei aan, terwijl de purperen bladeren van de zilverkaars contrast geven.

 

Ik heb op het roofvisforum http://www.roofvisforum.nl/forum/viewtopic.php?t=55059&start=360 wat op zitten scheppen over de visstand van het Oldambtmeer. Naar aanleiding daarvan was afgelopen weekend een groepje 'professionele' snoekvissers actief op het meer. Ondanks het herfstige weer werd er heel goed gevangen (89 snoeken door een man of acht!). Ik heb er zelf vlak achter elkaar twee gevangen (52cm en deze hierboven van 81 cm). Prachtige vis!