Vorige week heeft Zoë kittens gekregen, zes stuks maarliefst!  Het steriliseren van Zoë is ons ontkomen en ze is dan ook nog erg jong. Toch verliep de bevalling prima en is ze een hele goede moeder. Hieronder de foto's.

 

De geboorte van één van de kittens. De poot is van een statief waaraan een rode warmtelamp hing.

 

Vlak na de geboorte lekker allemaal onder de warme lamp. Er zijn 5 kittens die bijna volledig zwart zijn. Drie daarvan hebben wel een wit puntje op de staart. Er is één bonte kitten bij die nu al Odie heet.

 

Drinken en slapen...... De oogjes en oortjes zitten nog dicht, heb je dan ook niet nodig.

 

Zoë houdt de boel keurig schoon. Als de kittens slapen knijpt ze er tussenuit en ligt dan op een paar meter afstand. Zodra de kittens een geluidje maken snelt ze ernaar toe om ze te zogen. Het is vaak een heel gewurm om een goed plekje te krijgen voor de kittens

 

We houden erg van katten, maar hebben er al drie. Er zullen dus straks enkele naar een nieuw baasje moeten. Je belangstelling kun je nu al aangeven....

 

 

 

 

 

Het vissen gaat hier nog steeds uitstekend. Nadat het ijs weg was dienen de echte dikzakken zich aan. Daar zat o.a. deze mooie vis van 108 cm bij, een nieuw PR!

 

 

 

 

Het was gezellig met aanloop van schaatsers en familie. Met jagermeister en berenburg hielden we de moraal hoog.

Op onderstaande foto is goed te zien hoe dik het ijs was.

 

 

 

 

Even later een lekkere dikzak van 96 cm. De kinderen waren getuige van de dril.

 

 

Jakob ving op zaterdag niets, daarom zijn we op zondag weer gegaan. Toen ving hij twee snoeken van 71 en 78. Ik had er eentje die dag, van wederom 96 cm. Misschien wel dezelfde snoek als van de dag ervoor.

 

 

Kortom een geslaagd ijsvis weekend. Als er volgend jaar weer ijs ligt gaan we zeker weer!

 

Flinke vorst de afgelopen tijd. Dit was het plaatje van vanochtend: -16 C!

 

 

Inmiddels ligt er weer een dikke laag ijs op het Oldambtmeer en heb ik samen met de kinderen al leuk geschaatst.

 

 

Vandaag was de Oldambtmeer toertocht. Het was koud en er stond een flinke wind, maar het zonnetje stond er wel leuk bij. Er waren heel wat mensen en het was erg gezellig.

 

 

 

De EHBO was ook aanwezig. Iemand had de hoogte van de brug verkeerd ingeschat.

 

Dit zijn onze nieuwe aanwinsten, Kune Kune varkentjes. Deze zeldzame varkentjes uit Nieuw Zeeland zijn erg aanhankelijk en zijn goede grazers op een weilandje. Deze twee zeugjes zijn een week of acht. Ze worden tussen de 60 en 80 kg.

 

 

Hun namen zijn Charlotte en Elisabeth.

 

 

Als ze lekker geaaid worden zakken ze onderuit. Kune Kune (Spreek uit Cooney Cooney) hebben piri-piri aan hun kop hangen.

 

 

Jasmijn gaat haar moeder achterna met grasmaaien. Ze kan het al heel goed.

 

Dit is Zoë. Ze woont nu een weekje bij ons en komt uit een nestje van Erik en Erlinde. Zoë en Smeagol kunnen prachtig spelen. Senna wil ook graag meedoen, maar omdat Zoë nog niet zo groot is en Senna erg ruw is met haar poten mag dat niet. Daar is Senna weer erg verdrietig om, maar dat moet dan maar.

 

Een Catalpa bij ons in de tuin staat prachtig in bloei.

 

Dit is ons huis vanuit een ongebruikelijke hoek (uit het weiland). Het bloeiende gras op de voorgrond geeft een haast wolkachtig effect. De boomwallen zijn al behoorlijk dicht en de tuin ontwikkelt zich tot een vogelparadijs. Prima wat de insecteneters betreft, maar een zwerm spreeuwen maakt kortemetten met de kersenoogst.

 

 Het weiland is erg leeg nu Cindy er niet meer is, maar wel hebben al weer plannen......

 

Ik heb de tuin trouwens aangemeld bij http://vroegevogels.vara.nl/Tuinreservaten.806.0.html

Het is weer eens tijd voor een update. Allereerst hebben we afscheid genomen van Cindy onze Haflinger. Het afgelopen jaar is Vivianne een beetje uitgekeken geraakt op het paardrijden. Ze moet ook veel tijd besteden aan school. Daardoor werd Cindy niet meer genoeg bereden. De verzorging moet natuurlijk wel gewoon door gaan. Vivanne heeft zelf besloten dat we Cindy dan maar moeten verkopen. Ze is verkocht aan enthousiaste mensen met twee dochters die haar zeker veel zullen berijden.

 

Een foto van Senna stond nog niet op het weblog. Senna is een lief en speels hondje. Ze is natuurlijk een Berner Sennen hond, maar ze gedraagt zich soms als een Spaniel. Ze vindt het heerlijk om door struikgewas te banjeren en over stronken heen te springen. Haar behoefte te graven in de tuin wordt wat minder gewaardeerd.

 

 

Op ons schiereilandje zit ook een vos die ik hieronder, jagend op muizen op de dijk op de foto heb kunnen zetten.

 

Ik heb twee kippen die broeds waren eieren laten uitbroeden. De kip hieronder heeft Brahma eieren uitgebroed en vijf kuikentjes die het goed doen. De ander kip heeft uiteindelijk drie uitgebroed van onze eigen Bielefelders.

 

 

We hebben dit voorjaar toch weer een zeilbootje gekocht. Het is een flying arrow waar ik zo nu en dan met Vivianne mee zeil.

 

 

 

Gisteren is Boris dood gegaan. We zijn er allemaal flink door ontdaan en hebben met zijn vieren een potje staan huilen. Boris is 6 jaar geworden.

 

Boris kreeg vorig jaar september problemen: hij at niet goed en verzwakte. De dierenarts zei dat het kanker was, typisch voor dit ras en gaf hem nog een maand of drie. De periode daarna kreeg Boris Pretnison en een dieet van kipfilet met rijst. Daarvan knapte hij op, zodanig zelfs dat we ons afvroegen of hij wel ziek was. Zo nu en dan had hij wel een terugval, maar dat duurde meestal maar kort. Hij had er weer zin in en heeft veel plezier gehad van de strenge winter.

 

Vandaag leek hij ook zo'n terugval te hebben, maar nadat hij een tijdje lekker in het gras had gelegen bleek hij niet meer op te kunnen staan. Hij begon moeizaam te ademen en we kregen geen contact meer met hem. We hebben de dierenarts nog gebeld, maar binnen een half uur hield hij op met ademen en was het gebeurd.

 

Boris was een fijne hond en zocht altijd contact. Bezoekers werden bulderend aangekondigd, maar vriendschap was snel gesloten. En Boris kon lachen.... als hij in zijn hum was kreeg je een big smile. Het blijft een hond, maar met geen dier heb je een betere band kunnen hebben als met Boris. Maar 6 jaar zijn helaas veel te kort.

 

Inmiddels hebben we Senna, ook Berner Sennen en een teefje. Het is een lief en ontdeugend hondje, waar we al veel plezier van hebben.

 

 

De winter houdt ons nog steeds in zijn greep. Na de sneeuw van vorige week is het hard gaan waaien waardoor sneeuwduinen zijn ontstaan. Mijn boot ligt daar ook ergens, helaas. Als het dooit maar eens kijken of alles het nog doet.

 

 

De snelle en strenge vorst is me ook ontkomen met de regenton.

 

Het ijs is dit jaar ook weer enorm dik. Gertjan Molema is met zijn autosneeuwschuiver bezig om een baan te vegen(Wat je al niet met een Suzuki kunt doen.....). Maar er was nauwelijks doorkomen aan. Achter ons vloog er een sneeuwketting af en heb ik geholpen die er weer om te krijgen. Pas na de derde keer bleef hij zitten. Om de sneeuwketting achter de band te krijgen werd met een hefboom de auto een stukje opgetild.

 

Uiteindelijk rijd hij weer, maar het rondje kan hij niet afmaken.

 

De kinderen vermaken zich met knutselen. We hebben samen modelhuisjes in elkaar gezet. Jasmijn heeft een prachtig huisje van koek en snoepgoed gemaakt.

 

 

Onze wintergasten genieten van de pinda's en mezenbollen die Dineke heeft opgehangen. Naast de mezen komt er zo nu en dan ook een kleine bonte specht langs.